|
Hy het gekom
Uit die niet tot hier
Net hy alleen.
Geen sterfling ken sy perk
Of grens van gees.
Hy het net gekom, geen vriend of krans versier
Sy self en so alleen
Vol moed en sterk
Sou sy taak moes wees.
Hy het gesien
Soos in 'n spieël
Die weerga van sy roem.
In sweet van arbeid
In trane van sy rou.
Hy het net gesien
In 'n draaikolk soos 'n wiel
Die oordeel en die doem.
Die lewenswyses byt
Maar hy onthou.
Hy het verstaan
Wat die versugting was
Die sug van die lewe
Vêr bo die verstand
Is meer as net die mens.
Hy het net verstaan
Waar hy allenig was
Sonder lig omgewe
Maar tog, dié Hand
Vervul die grootste wens.
|
